वाट - The Road ( Dr. Vidhin Kamble)

 

वाट

 

आयुष्याच्या वाटेवर चालताना

प्रत्येकानं मला ढकलून दिलं

आपल्याच माणसांनी, वाटेत चुकवलं

धडपडून उठलो स्व:ताला सावरलो

वाट चुकलो म्हणुन, नाही घाबरलो

माझी मी नवी वाट शोधली

जी मला एकट्यालाच

पदस्थ करावी लागली

चालताना वाट

प्रथम उजाड वाटली

पुढं-पुढं जाणवल,

हि वाट देते मायेची सावली

मी शोधलेली वाट,

यशाच्या शिखरावर जात होती

मला ढकलुन देणारी माणसं

मात्र पायथ्यालाच धडपडत होती.

 

 

पुतळ्यांचा पुर्नगृत्यू Dr. Vidhin Kamble

 

पुतळ्यांचा पुर्नगृत्यू

 '

चौका-चौकात बसवलेत.

अर्धे-अधिक,....माणसांनीच

जयजयकार करुन

मेल्यानंतर.

पण जीवंत आहेत अजून

बसलेत श्वास कोंडून

बघताहेत डोळे उघडून

रणकंदन....

त्यांच्याच नावाने

चौका-चौकात.

ज्यांच्या जगण्यासाठी

जीवंतपणी ते मयत जगले

त्यांच्याच जगण्यसाठी

हसत-हसत सुळावरचढले

तीच माणसं

जय-जयकार करणारी

उभी आहेत, चौका-चौकात

त्याच पुतळ्यांचा पुर्नमृत्यू

आज सक्तीनं मागतात.

 

 

गर्भ (The Fetus) Dr. Vidhin Kamble

                    गर्भ

                             

                                              उजाड गाव

वाळूत नाव

झाडाच्या फांदीला

पिवळा पाला..

अंड कोकिळेचं

ढोलीत घुबडाच्या

चोचीत खडा

व्याकुळ कावळ्याच्या.

गाय कपिली

पाडी छकुली

गोठ्यात कुडाच्या

हापाळलेली.....

मोडक्या माडीला

आधार मेडीचा

गढीचा ढिगार

दगडमातीचा.......

पार वडाचा

नाठी म्हाताऱ्यांचा.

पोर मिशीतली

हमीच्या मातीत

नशीब चाळतात

डोईवर जगण्याचा

भार वहातात........

चपकारं उन्हाचं

उघड्या अंगावर

लाज झाकायला

फाटका पदर........

रखरखीत सूर्य

घामातुन वाहत

जळालेलं  विर्य

खोलवर रुजतं...

भाजक्या मातीत

जगण्याच मर्म......

धडपडतो श्वासाला

मातीतला गर्भ...